Kıymetli dostlar, uzun bir ara oldu! Yıllar sonra canlı bir etkinlikte sizlerle bir araya gelmek için davetim var. Konu, sistemik travmalarımızın en görünür olduğu köklerimizdeki yaralar.. Sistemik bakış açısını yakından tanımak, aile sistemi travmaları hakkında bilgi almak, sistemik dizimi kendi konusuyla ilgili deneyimlemek isteyenleri bu etkinliğe bekliyorum. Katkı payı, umarım kolaylığa ve şifaya hizmet eder. Etkinliğimizi Telegram üzerinden özel bir grup açıp canlı yayın

Araştırmalar çiftlerin, ilişkilerinde ciddi sorunlar yaşamaya başladıktan ortalama altı yıl sonra terapiye, aile danışmanına gittiklerini söylüyor. Altı yıl... Bir çocuk bu sürede doğup yürüyor, okula başlıyor; siz hâlâ aynı tartışmanın içindesiniz. Bunu söylerken kimseyi suçlamıyorum, aksine, o altı yılda ne olduğunu bildiğim için içim sıkışıyor. Çünkü bu eylemsizlik kötü niyetten, umursamazlıktan değil... (Bu arada, makaleyi okuduktan sonra sesli olarak dinlemek isterseniz

"Herkes longivity/ uzun yaşamanın formülünü ararken, italya'nın bir kıyı köyünde 102 yaşında bir büyükanne her akşam gamsız bir şekilde makarna yiyor, sakince çayını içiyor." Bu cümle geçen ay sosyal medyada milyonlarca genç arasında beğenildi, paylaşıldı, bir şeylere dokundu belliki. İyi de, Z kuşağı buna neden ilgi gösterdi? bu ne anlama geliyordu bizim için? Z kuşağı — yani 1997 ile 2012 arasında doğanlar — son yıllarda "maxxing" adını verdikleri bir anlayışla hayatın fark

(Sesli makale için tıklayın) Güç, Dokunulmazlık ve Aile Dinamikleri Sadece hukukçuların değil, sıradan vatandaşın da bildiği gibi her suç hikâyesinde en az bir fail vardır. Her faille birlikte, failin bize yakın ya da uzak gelen bir hikayesi de mutlaka vardır. O faili yaratan hikâye, her zaman suç ânında saklı değildir. Hatta asıl hikâye, genellikle çok daha eskide, çok daha tanıdık bir yerde, kuvvetle muhtemel ana kucağında, baba ocağında yani ailede başlamıştır. Bu yazıyı y

Ekranı Bırakmak İstiyorum Ama Beceremiyorum Diyenler.. Biliyorum, bazılarımızın telefon elinden düşmüyor. Ama nasıl bırakacağınızı da bilmiyorsunuz. Daha kötüsü, çocuklar da öyle. Artık neredeyse dijital bir salgın haline gelmiş olan bu sorunun içimde ayrı bir yeri var. Çünkü bu sorun, suçluluk içerir gibi görünse de gerçek bir çaresizlikten geliyor. Günümüzde bilmek yetmiyor dostlar. Her bağımlılıkta olduğu gibi dijital bağımlılıkta da sadece kurtulmayı istemek, yetmiyor. Çü

Çocuğunuzun Ekran Bağımlılığını Tedavi Etmek mi İstiyorsunuz? Önce Telefonunuzu Masaya Koyun TBMM'den geçen yeni kanunla dijital dünyada yeni bir dönem başlıyor. 15 yaş altındaki çocukların sosyal medya kullanımı yasaklanırken, dev platformlara "yaş doğrulama" ve "ebeveyn kontrolü" zorunluluğu getirildi. (23Nisan 2026-GZT Haber) Danışmanlık pratiğimde ve çevremde gördüğüm ekran bağımlılığı vesilesiyle tanıştığımız güzel çocukları önce bir süre gözlemlerim. Sonra ebeveynlerle

İyileşmeyen Kolektif Yara Nasıl Görünür? Uluslararası arenada yoğun geçen siyasi ve askeri gündemlere hepiniz gibi ben de maruz kalıyorum. Tüm bu haberler içinde özellikle bir beyan, içerdiği tipik sistemik ögeler nedeniyle oldukça dikkatimi çekti. Halihazırda birçok zulmün faili olan siyasi sistemi temsil eden bir siyasetçi, yaptığı açıklamada tarihin gördüğü en zalim faillerden birini (insanlığın kolektif belleğine kâbus olarak kazınmış bir isimi!) referans alıyordu. Şunu s

Geçenlerde Türkiye'nin gündemine düşen bir haber, beni uzun uzun düşündürdü. Kamuoyunun yakından tanıdığı yaşı oldukça ilerlemiş bir sanatçının, neredeyse 40 yıldır tanımadığı biyolojik çocuğu tarafından açılan tazminat davası... Mahkeme yakın zamanda, adamın, “biyolojik çocuğu” olduğu kanıtlanan kişiye milyonlarca liralık manevi tazminat ödenmesine hükmetti. Sosyal medyada yorumlar ikiye bölündü. Ben ise o haberi okurken açıkçası, ne tarafların haklı-haksız oluşunu düşündüm,

Bittikten sonra insanın içine anlayışlı bir hüzün oturan bir dizi önerisi ile geldim size. Recipe for Farewell tam olarak böyle bir dizi. Gösterişli değil, iddialı değil, “beni izle” diye bağırmıyor. Dramalar, manipulasyonlar, şiddet, bizans oyunları yok.. Ama bir şekilde izleyenin kalbine sessizce yerleşiyor. Dizi, evli bir çiftin hayatının aşamalarını sakince anlatıyor. Bir hastalıkla birlikte değişen roller, eş olmanın anlamı, vefa, bakım vermek, beklemek, alışmak ve… yava

Kedilerden çok şey öğrendim. Hayattaki en önemli derslerimden birini öğrenmeme vesile olan kedimiz ise geçtiğimiz aylarda kaybettiğimiz Latife'ydi. Latife 4 yıl kadar evde, 6 yıl kadar da korunaklı bir bahçede bizimle yaşadı. Gel zaman git zaman, himayemizde çok sayıda kedi olmaya başlayınca, Latife de alanını korumak için "gâyet kedisel" ama bizim için "kabul edilemez" bir yol denedi; her yere işaret bırakmak yani idrar püskürtmek.. Şimdi okuyunca çoğunuzun yüzünüzü buruştu

Çiftlerden en sık duyduğum kelimeler hep aynı: "iletişim, saygı, güven, sadakat, fedakârlık, huzur..." Ama garip bir şekilde bir türlü olmadığından bahsedilir. Bütün bu kavramların altında çalışan temel neden neredeyse hiç dillendirilmemektedir. En babayiğidimizin bile karşındakine, “Benim duygusal zekâma temas ederek yaşa” diyemediği bir yerdeyiz çoğumuz.. Açık kalplilikle söylemem gerekirse, duygusal zekanın ne kadar elzem olduğunu, ben de acı tatlı deneyimlerle oldukça zor

Duygusal zekâ… Akademik, mesafeli, sanki sadece kitaplarda yaşayan bir kavram gibi dursa da evliliğin mutfağında, koridorunda, gece yarılarında yahut sessizlik anlarında çok somut bir karşılığı var. Hayatınızda duygusal zekâsı yüksek bir eş varsa, önce sizi duyar . Sadece söylediklerinizi değil; söylenmeyenleri de. Ses tonundaki kırılmayı, cümle sonundaki yorgunluğu, “iyiyim”in içindeki boşluğu fark eder. Bunun için özel bir yeteneğe gerek yoktur; bakmayı bilmek yeterlidir. B

Allah yolu kolaydır ; zor olan, bu kolaylığın içinde nefsin ısrarına , şeytanın vesveselerine ve insanın kendi zaaflarına “dur” diyebilmesidir. İbadette devamlılık, musibette sabır göstermek, Allah'ın emir ve yasaklarını gözetmek bu devrin haz odaklı zihninde "ağır" olarak tanımlanabilir. Oysa asıl ağır gelen ruhun ifratla tefrit arasında savrulup durmasıdır. Dolayısıyla yine bu hâlimize ilaç, sırât-ı müstakim yani istikamet halimizi muhafaza etmektir. Yolu Kolaylaştırmak B

Birkaç gün önce ilk kedim, can dostlarımdan biri olan sevgili Latife, hiçbir iz bırakmadan kayboldu. Tüm aramalarımız sonuçsuz kaldığında, "ümide mi korkuya mı daha yakınız" diye soracağımız garip bir yerdeydik. Hislerim, tam da bu noktadan sonra "kendiliğinden" olmaktan çıkıp ciddi seçimlere dönüştü. Elbette ilk olarak korkuyu seçtim ki bu zaten oldukça kolaydı. Ümitli dualar etmiyorum, diyemem ve rahmetten ümidim de daim.. Ama o içsel tedirginlik hâli ve zihnin kurduğu deta

(Makalenin sesli hali için YouTube sayfamızı ziyaret edebilirsiniz) Her çift, evlilik yolculuğuna çıkarken, ihtişamlı hayaller kurdukları fakat aslında ne olduğunu tam olarak bilemedikleri bir yere bilet almışçasına kaygılıdır. Bazı çiftlerin yolculuk sürecine, yol arkadaşını zannettiği kadar iyi tanımamanın getirdiği hayal kırıklığı eklenebilir. Bununla birlikte ilişki, iki kişinin aynı hedefe yürüdüğü büyük bir yolculuğa da dönüşebilir. En iyi senaryoda bile herkesin adıml

İnsanın kalbinde görünmeden de derinlere saplanan bir hançer var, “Anlaşılmadığım anda/yerde hâlâ güvende miyim?” sorusuyla ilerleyen... Çoğumuz bu soruyu hiç sesli sormadık, ama içimizden defalarca geçirdik. Hatta soruyu bilincimize çıkarmadan ve adlandıramadan sayısız kez karmaşık duygular halinde hissettik. Canımız çok yandı, çünkü anlaşılmadığımız her ânı, reddedildiğimiz bir an belledik. Gerçekten öyle miydi peki? peki ya yanlış tercümelerle kırılıyorsak? “duyulmamak” i

Yanında Olmak, Yargılamadan Eşlik Etmektir Travma… Kimi zaman bir anda gelir, kimi zaman sinsice birikir. Ne zaman ve nasıl geleceği belli olmaz. Ama geldiğinde, insanın iç dengesini yerle bir edebilir. Travma sonrası stres, yalnızca birkaç kötü gün geçirmek değildir. Derinden sarsan, zihni susturmayan, kalbin ritmini bozan bir süreçtir. Böyle bir sürece tanık olmak da, içinden geçmek kadar zordur. Sevdiklerinizin gözlerinizin önünde hayattan kopar gibi olması, onların acısıy

Bir dost meclisinde sorulan soruyla, “Aydınlanma, tekâmül, uyanış” gibi parıltılı kavramlara daha yakından bakma gerekliliği hâsıl oldu; neticelerini sizinle de paylaşmak isterim. Hızlıca konuya giriş yapalım, hiç uzatmadan...bu kavramlar kimin elinde, hangi mutfakta pişiyor ve neye hizmet ediyor, biraz eleştirel bir gözle detaylı bakalım... Bu Kavramlar Neden Bu Kadar Popüler? Yorgun, yönsüz, değersiz ve yalnız hisseden modern insan; “beni biri anlasın, bana yol göstersin” d

Bazı şeyler vardır ki, içeriden içeriden dokunur sana. Gözlerinle görmesen de ruhunun iç sızısında hissedersin. Kalp, hem bu sızının...

Her insanın odasında bir boş sandalye vardır.Kimisi yıllarca gözlerini kaçırır ondan, kimisi ısrarla biri otursun diye bekler. Kimisi...